Jak używać oczyszczonej folii

Oczyszczoną folię pokrywa się następnie cienką warstwą pośrednią, której zadaniem jest zapewnienie dobrej przyczepności warstwy magnetycznej do folii. Nanoszenie tej warstwy odbywa się za pomocą walca z precyzyjnymi nacięciami, których głębokość określa grubość warstwy pośredniej (po wysuszeniu 0,1-0,3 jxm). Skład chemiczny tej warstwy stanowi zwykle tajemnicę firmową. Po skontrolowaniu jakości warstwy pośredniej folia jest przekazywana do urządzenia oblewniczego, gdzie nakłada się na nią lakier magnetyczny stanowiący zawiesinę tlenku żelaza j’-Fe203 w roztworze spoiwa, którym najczęściej jest żywica poliamidowa.

Stosowany do wytwarzania lakieru tlenek żelaza jest zwykle preparatem iglastym, w którym długość pojedynczych krystalitów wynosi ok. 1 jim, a ich grubość 0,1-0,2 pm. Preparat ten uzyskuje się z niemagnetycznej postaci tlenku żelaza w temperaturze ok. 450°C. Szczególną uwagę zwraca się na osiągnięcie w tym procesie określonych parametrów magnetycznych preparatu, tzn. siły koercji (ok. 250 Oe) i pozostałości magnetycznej (ok. 1000 Gs).

Przygotowanie lakieru magnetycznego odbywa się w specjalnych młynach, w których w wyniku długotrwałego (kilkadziesiąt godzin) tarcia siebie kul porcelanowych lub stalowych następuje rozdrobnienie cząstek tlenku 7~Fe203 i pokrycie powierzchni każdej z nich spoiwem. Do zapewnienia trwałości zawieszenia cząstek w spoiwie przyczyniają się dodawane do lakieru magnetycznego substancje powierzchniowo czynne, tzw. dyspergatory. Inne substancje zapobiegają ponownemu łączeniu się cząstek tlenku żelaza w skupiska (aglomeraty) i opadaniu ich na dno naczynia podczas oblewu. Jeszcze inne ułatwiają przepływ prądu elektrycznego, a co za tym idzie odprowadzenie z powierzchni gotowej taśmy magnetycznej ładunków elektrycznych, których obecność powodowałaby przyciąganie pyłów z otoczenia. Po zakończeniu procesu mielenia lakier magnetyczny jest filtrowany, a następnie umieszczany w hermetycznych pojemnikach, gdzie przechowuje się go w stałej temperaturze, ciągle mieszając.

Do nanoszenia lakieru na powierzchnię folii służy specjalne urządzenie, którego schemat przedstawiono na rys. 10.30. Pod wpływem dokładnie kontrolowanego ciśnienia lakier dopływa do wlewu (12), który równomiernie rozprowadza go na powierzchni folii (10), przesuwającej się ze stałą szybkością, tworząc warstwę o grubości ok. 10 pm. Ciekła warstwa magnetyczna na folii przechodzi z kolei nad stałym magnesem (13), którego pole porządkuje iglaste cząstki tlenku 7-Fe203, ustawiając ich długie osie równolegle do kierunku ruchu taśmy. Następnie folia przesuwa się do strefy suszenia (14), w której w temperaturze 40-50°C parują z lakieru rozpuszczalniki. Droga suszenia warstwy wynosi ok. 30 m.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply