KOMÓRKI KRIOGENICZNE

Jak już wspomnieliśmy, nadprzewodnictwo i możliwość oddziaływania na to zjawisko zostały praktycznie wyzyskane w układzie przełączającym, którego stan określa wartość natężenia prądu w obwodzie. Konstrukcja takiego układu przełączającego, zwanego kriotronem, jest niezwykle prosta (rys. 8.1). Składa się ona z dwóch podstawowych części: elementu

sterowanego (1), wykonanego np. z cyny (Sn), oraz elementu sterującego (2), wykonanego np. z ołowiu (Pb). Obydwa elementy są nadprzewodnikami, dobranymi jednak tak, że w danej temperaturze, w której znajduje się przełącznik (niższej od temperatur krytycznych obu elementów), element sterujący ma znacznie większą wartość krytycznego pola magnetycznego niż element sterowany. Z rysunku 8.2 można odczytać, że np. w temperaturze 3°K dla zastosowanej w przełączniku cyny pole krytyczne wynosi ok. 100 Oe, a dla ołowiu ponad 600 Oe. Dzięki ternu prąd o odpowiednim natężeniu płynący przez ołowiany element 2 może wywołać pole magne-tyczne o natężeniu powodującym usunięcie nadprzewodnictwa w cyno-

Rys. 8.1. Kriotron cienkowarstwowy 1 – warstwa sterowana, 2 – warstwa sterująca, 3 – warstwa izolacyjna, 4 – płytka szklana Rys. 8.2. Zależność natężenia krytycznego pola magnetycznego Hkr od temperatury T dla różnych metali

wym elemencie 1 i pozostawienie bez zmiany nadprzewodnictwa ołowiu. Jeżeli przez element 1 przed zmianą stanu płynął prąd, to jego natężenie po zmianie stanu ulega zmniejszeniu. Element 1 pełni więc tutaj funkcję „bramki”, którą można otwierać lub zamykać zmieniając natężenie prądu w elemencie 2.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply