Konstrukcja i technologia pakietu dysków.

Konstrukcję pakietu dysków typu IBM 1316 przedstawiono poglądowo na rys. 10.11 w postaci rozłożonych elementów. Pakiet składa się z 6 krążków aluminiowych

o średnicy 356 mm i grubości 1,27 mm, pokrytych warstwą magnetyczną. Konstrukcja pakietu dysków typu IBM 1316 1 – pokrywa futerału, 2 – wkładka maskująca, 3 – dysk zabezpieczający, 4 – rygiel wrzeciona, 5 – górny pierścień zaciskowy, 6 – piasta, 7 – pierścień dystansowy, 8 – dolny pierścień zaciskowy, 9 – filtr powietrza, 10 – dysk zabezpieczający, 11 – spód futerału, 12 – 6 dysków

ki. Ponieważ szybkość przesyłania informacji jest stała bez względu na to czy są one rejestrowane na ścieżce zewnętrznej – najdłuższej (000), czy też na ścieżce wewnętrznej – najkrótszej (202), gęstość zapisu jest zmienna i wynosi odpowiednio ok. 30 i 44 bitów/mm. W celu poprawienia warunków rejestracji przy większej gęstości niektóre firmy wykonują pakiety z warstwą magnetyczną o grubości zmniejszającej się ku środkowi dysków.

Dolny dysk zabezpieczający ma nieco większą średnicę niż pozostałe dyski. Na jego obwodzie znajduje się 20 nacięć rozmieszczonych w jednakowych odstępach. W czasie wirowania dysku służą one do generowania impulsów wyznaczających początki sektorów na ścieżce, a ponadto do kontroli szybkości obrotowej pakietu (2400 obr/min). Oprócz tego na obwodzie jest jeszcze jedno nacięcie określające początek wszystkich ścieżek.

Pakiet jest skonstruowany w taki sposób, że wirując działa jak odśrodkowy wentylator. Wciągane do przestrzeni między dyskami powietrze jest oczyszczane za pomocą nylonowego filtru przymocowanego do dolnego dysku.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply