Organizacja koincydencyjna

Zalet takich nie wykazuje płat z ciągłą warstwą nadprzewodzącą, dla którego odpowiednią do przyjęcia organizacją jest organizacja koincydencyjna (rys. 8.8). Wprawdzie i tutaj proces pamiętania jest inicjowany przez zewnętrzne pole magnetyczne, jednakże natężenie zapamiętanego prądu ustala się samoczynnie – prąd rośnie dopóty, dopóki jego własne pole nie zacznie tłumić nadprzewodnictwa w warstwie. Proces ten zależy od wielu czynników wskazanych w p. 8.2 i jego jednakowy przebieg we wszystkich komórkach warstwy jest nieprawdopodobny. Wobec braku

czynnika kompensującego wpływ niejednorodności komórek (głównie warstwy nadprzewodzącej), rozwój pamięci z warstwą ciągłą przy obecnym poziomie technologii jest bardzo utrudniony. W wielu ośrodkach zaniechano już nawet prac nad tą pamięcią.

Wspólną cechą obydwu opisanych rodzajów płatów jest scalenie elementów pamięciowych z elementami dekodującymi adres. Takie rozwiązanie zapewnia wprawdzie niewielką liczbę połączeń pamięci z maszyną, jednakże jego wadą jest brak możliwości dokonywania oddzielnej oceny komórek pamięciowych i dekodera adresu. Wymaga ono ponadto posyłania do komory chłodziarki, w której znajduje się pamięć, prądów o większych natężeniach niż w przypadku płatu zawierającego tylko komórki pamięciowe. Dotyczy to głównie prądów w liniach adresowych, określających stany kriotronów w dekoderze. Pole magnetyczne tych prądów oddziały- wuje szkodliwie na komórki pamięciowe położone w pobliżu dekoderów, a także może naruszać stan nadprzewodnictwa linii ołowianych w dekoderze. Następuje również niepożądany wzrost ilości ciepła w komorze chłodziarki, na skutek wydzielania ciepła przez obwody dekodera.

O nieprzydatności organizacji liniowej i organizacji koincydencyjnej do budowy pamięci kriogenicznych zadecydował jednak ostatecznie inny czynnik. Wysoki stopień scalenia płatu, nieodzowny w przypadku pamięci

o dużych pojemnościach – ponad 107 bitów (a tylko w tym przypadku stosowanie techniki kriogenicznej może być ekonomicznie uzasadnione), nie pozwala w tych strukturach na usunięcie komórek wadliwych i zastąpienie ich komórkami spełniającymi określone wymagania. Wobec dużej pojemności płatu (co najmniej kilkadziesiąt tysięcy bitów) potrzeba takiej wymiany jest nieunikniona.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply