Pamięć na pętlach taśmy magnetycznej

Pamięć na pętlach taśmy magnetycznej, pod nazwą RAM (ang. random access memory), została zapowiedziana pod koniec 1964 r. pr£ez firmę Potter, specjalizującą się w produkcji pamięci taśmowych. W pamięci zastosowano pętle taśmy magnetycznej o długości 750 mm i szerokości 50 mm, umieszczone w liczbie 16 w wymiennym pojemniku (rys. 10.14).

Schemat napędu taśmy w urządzeniu RAM 1 – pętla taśmy, 2 – rolka napędowa, 3 – prowadnice pneumatyczne, 4 – komora z podciśnieniem do naciągu taśmy, 5 – zamocowanie głowic pisząco-czytających

W czasie pracy urządzenia pętle są napędzane ze stałą prędkością 24 m/s bez styku z jakąkolwiek częścią pojemnika, z wyjątkiem mechanizmu napędowego. W rzeczywistości taśmy biegną na prowadnicach powietrznych, a ich naciąg uzyskuje się przez wytworzenie podciśnienia powietrza w specjalnej komorze, umieszczonej nad rolką napędową. Pamięć jest zaopatrzona w zespół głowic pisząco-czytających przesuwany do jednego z 16 położeń, przy czym liczba głowic dla każdej pętli wynosi 7, co odpowiada 112 ścieżkom na pętli. Średni czas przesunięcia wynosi

ok 87,5 ms. Głowice pracują bez styku z taśmą, co umożliwia wytworzona samoczynnie poduszka powietrzna. Przy gęstości zapisu 40 bitów/mm pojemność całego wymiennego magazynu wynosi 50 min bitów. Dzięki prostocie konstrukcji wymiana pojemnika trwa zaledwie 17 s.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply