Technologia taśmy magnetycznej

Aktualnie roczne zapotrzebowanie światowe na taśmę magnetyczną dla maszyn matematycznych wynosi ok. 7,5 min krążków (każdy o standardowej długości 730 m), z czego aż 5 min krążków przypada na ośrodki obliczeniowe w Stanach Zjednoczonych. Oczekuje się, że zapotrzebowanie to będzie wzrastać do roku 1974 mniej więcej o 8-12%’ rocznie. Dostawcami tej taśmy jest obecnie 15 firm, wśród nich szerokie uznanie dla swoich wyrobów zdobyły przede wszystkim: Memorex, Ampex, Scotch (Stany Zjednoczone) i BASF (NRF).

Taśma magnetyczna do zapisu informacji cyfrowej powinna być produktem wysokiej jakości, zarówno pod względem właściwości magnetycznych umożliwiających bardzo gęsty zapis (obecnie do 128 bitów/mm wzdłuż ścieżki), jak i mechanicznych, wyrażających się zdolnością do przeniesienia dużych obciążeń dynamicznych w czasie rozpędzania i zatrzymywania taśmy oraz trwałością (co najmniej 100 tys. przesunięć taśmy pod głowicą).

W przekroju taśmy magnetycznej można wyróżnić cztery warstwy: folię nośną, warstwę pośrednią, warstwę magnetyczną, warstewkę powierzchniową z obniżoną zawartością materiału magnetycznego.

Folia nośna jest wykonana z tereftalanu polietylenu (poliester), znanego pod nazwą handlową mylar. Jest to materiał odporny na rozciąganie i deformacje plastyczne wzdłuż i w poprzek osi folii, a ponadto na działanie większości rozpuszczalników organicznych, wilgoci i podwyższonych temperatur. Do produkcji taśmy magnetycznej stosuje się folię o grubości ok. 35 iiim i szerokości ok. 50 cm. Przed nałożeniem warstwy magnetycznej obie strony folii przemywa się dokładnie mieszaniną rozpuszczalników organicznych, a następnie osusza się folię gorącym powietrzem. Czynności te odbywają się w pomieszczeniu bezpyłowym, zwanym „białą strefą”.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply