WŁAŚCIWOŚCI ORTOFERRYTÓW

Ortoferryty są w zasadzie antyferromagnetykami, wykazują jednak słaby ferromagnetyzm, wywołany minimalnym (0,5°) wzajemnym odchyleniem przeciwrównoległych wektorów spinowych. Ich struktura molekularna jest rombowa, co uwidoczniono na rys. 9.1 oznaczając boki rom-

bów odpowiednio a, b i c, przy czym bok c jest około dwa razy dłuższy od boków a i b. Przeciwrównoległe spiny Fe3+ mają kierunki wektorów wzdłuż osi a, z minimalnym odchyleniem w kierunku osi c, co powoduje, że indukcja magnetyczna nasycenia jest niewielka, ok. 0,01 T.

W płytkach ortoferrytu, w których oś c jest prostopadła do płaszczyzny cięcia, natężenie pola anizotropii sprzyja spontanicznemu formowaniu się prostych struktur domenowych. Ponieważ ortoferryty są optycznie przezroczyste, w szczególności w paśmie podczerwieni, dlatego na zasadzie efektu Faradaya można uzyskiwać bezpośrednie, wizualne obserwacje zachowania się domen w badanym obszarze. Rysunek 9.2a przedstawia zdjęcie domen magnetycznych bez oddziaływania na nie zewnętrznych pól magnetycznych. Przypadkowo rozłożone ciemne obszary ortoferrytu to domeny o dodatnim zwrocie wektora namagnesowania, a obszary jasne to domeny o zwrocie ujemnym, przy czym kierunek tego wektora jest w każ

dym punkcie prostopadły do płaszczyzny rysunku i równoległy do kierunku łatwego magnesowania. Powstanie struktury magnetycznej, a więc domen o określonych kształtach i wymiarach, jest związane z prawem równowagi energii w całym obszarze ortoferrytu. Umieszczenie płytki ortoferrytu w zewnętrznym polu magnetycznym powoduje zmianę kształtu i wymiarów domen, przy czym znów występuje równowaga energii.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply